zaterdag 5 januari 2019

verwondering

Reizen houdt je brein lenig, creëert extra tijd en ruimt vooroordelen op. Dit zijn uitspraken van Ab Dijksterhuis, hoogleraar psychologie en scrhrijver van o.a. "Wie niet reist is gek". Volgens onderzoek maakt reizen gelukkig. Mensen die op reis geweest zijn, zijn gelukkiger bij terugkomst dan voor ze op reis gingen. Dat effect houdt maar enkele weken aan en daarna zijn ze weer "gewoon". Wat dan? Weer op reis beweert Ab Dijksterhuis. Niet met de fiets naar Terschelling, dat is te bekend. dan ervaar je geen verwondering volgens Ab. Nee, we zouden moeten afreizen naar Noord Korea, India, de VS.
Op de vraag van de intervieuwer of dat niet een te grote aanslag is op het milieu al dat vliegen over de hele wereld, zegt de wereldreiziger: dan moeten ze maar schonere vliegtuigen gaan maken. Want de mensen gaan echt niet minder reizen.
Ook al zou ik sommige delen van de wereld best wel willen zien, het idee de aarde onnodig te vervuilen is sterker. Mijn manier van werken aan mezelf is elk jaar een week alleen op pad, fietsen, kamperen, of een week stembevrijding. Dit jaar ga ik een schrijfweek doen op terschelling, daar koppel ik een fietsvakantie aan vast. "Als je goed om je heen kijkt, zie je dat alles gekleurd is". Er is elke dag wel iets om je over te verwonderen.
Maar eigenlijk dwing ik mezelf om weg te gaan. Ik hoef niet persee weg om op reis te zijn.
Ik ben een boek aan het bestuderen over de invloed van planten/kruiden op onze hersenen. Een van redenen waarom ik thuis zo gelukkig ben zou wel eens mijn dagelijks gebruik van kruiden en etherische oliën kunnen zijn. Over de invloed van eetpatronen op ons gemoed is bij het grote publiek helaas nog niet veel bekend. Er zijn enkel onderzoeken die wijzen op de invloed van bitterstoffen op onze hersenen. We worden gelukkiger van bitter. Ook zijn er onderzoeken die uitwijzen dat een dieet met veel groenten en fruit, dus met veel ontsteking remmende flavonoïden, depressies verminderen. Steeds meer onderzoeken wijzen op een verband tussen een ontsteking bevorderende voeding, veel bewerkte koolhydraten, veel vlees en weinig groenten en fruit en depressies.
Daarnaast zijn er ook nog sprecifieke planten aan te wijzen die je gemoed verbeteren: uplifting the spirits.
Planten die je stemming verbeteren en kunnen helpen bij milde depressies zijn bijvoorbeeld: bekend is sint janskruid, rozemarijn, lavendel, citroenmelisse, curcuma, safraan, apothekersroos en wild kattenkruid. Ze grijpen in op ons rustgevende * GABA systeem en op het gelukshormonen dopamine en serotonine. Wild kattenkruid (nepeta cataria) is een van mijn favoriete theekruiden. Onbewust heb ik mezelf genezen van mijn winter"depressies". Want kattenkruid is een kruid met bijzondere eigenschappen. Katten zijn er niet voor niets dol op, ze rollen door de plant omdat het een prettig gevoel is. Het is een veilig kruid maar met een aantoonbare, maar milde werking op de hersenen. Het zorgt voor een prettig gevoel en is rustgevend en geheugen verbeterend.
Verder wordt in het boek benadrukt dat buiten zijn, wandelen, fietsen, tuinieren zeker meewerken aan je geluks gevoelens. Als ik een boek zou schrijven zou ik het "wie niet elke dag buiten beweegt is gek"noemen.
* GABA is een neurotransmitter met kalmerende, stabiliserende en angstremmende werking.

woensdag 12 december 2018

vertrouwen

Het komt goed. Veel mensen zeggen dat voortdurend. Ik ben er een beetje terughoudend mee. Niet omdat ik een pessimistisch persoon ben, maar wat ga ik zeggen tegen deze mensen als het niet goed komt.
Toch is vertrouwen in de goede afloop het beste. Je doet jezelf en je lichaam een groot plezier door te geloven dat het goed komt. Je hebt er niets aan om te denken dat het niet goed komt. De kans dat het niet goed komt is namelijk groter als je ook verwacht dat het niet goed komt.
Dat is nu uit onderzoek gebleken. Ze hebben mensen die hun DNA lieten onderzoeken een verkeerde uitslag gegeven. Bijvoorbeeld uit het DNA van deze mensen bleek dat ze geschikt waren voor duursport. Er werd verteld dat ze juist niet geschikt zijn voor duursport. In de praktijk konden ze het sporten ook minder lang vol houden dan de mensen die genetisch niet geschikt zijn voor duursport, maar die het omgekeerde te horen hebben gekregen. Ook de aanleg om dik te worden is op deze manier onderzocht en had dezelfde effecten. De mensen die te horen hebben gekregen dat ze aanleg hebben om dik te worden (wat niet waar was) werden ook echt dik.
Natuurlijk zijn er ernstige genetische ziektes die je beter wel kunt onderzoeken om maatregelen te kunnen nemen. Maar in de meeste gevallen kun je beter niet weten voor welke ziektes je allemaal aanleg hebt, genetisch gezien. Dit trekt me over de streep, ik ga mijn DNA nooit laten onderzoeken. Je kunt beter vertrouwen hebben in je lichaam en denken dat alles goed komt. 

vrijdag 7 december 2018

lycopeen

De laatste tomaten zijn geoogst en liggen op de vensterbank een kleurtje te krijgen. Vanaf begin juli heb ik elke dag tomaten geoogst en gegeten. Ik ben altijd op zoek naar informatie over de zogenaamde secundaire inhoudsstoffen die je als mens nodig hebt om gezond te blijven. De stoffen die planten vooral maken om zelf gezond te blijven, zich te beschermen tegen zonlicht (carotenoïden) en minder lekker te zijn (bitterstoffen) en dus in leven te blijven.  Deze secundaire inhoudsstoffen zijn helemaal niet secundair, maar wel onbekend bij de meeste mensen. Er bestaan ook geen aanbevolen hoeveelheden voor deze stoffen, wat niet wil zeggen dat je deze stoffen niet heel hard nodig hebt om gezond te blijven. Helaas krijgen de meeste mensen geen of weinig van deze stoffen binnen.
De tuin is in rust. Ik kan me bezig houden met wat ik heel graag doe, me verdiepen. Zoeken naar informatie over planten en genezende stoffen. Ik kom een aanbevolen hoeveelheid tegen voor lycopeen. Lycopeen is een carotenoïde, vooral in tomaten aanwezig. Ook in tomatenproducten, zoals tomatenpuree. Maar ook in goji-bes, watermeloen en  roze grapefruit. Uit  lycopeen worden alle carotenoïden gemaakt. Lycopeen is een zeer sterke anti-oxidant en wordt in verband gebracht met een preventieve werking tegen vooral prostaatkanker, maar ook long-, maag- en blaaskanker. Volgens de onderzoekers zouden wij 35 mg lycopeen per dag binnen moeten krijgen. Dat zijn twee glazen tomatensap, per dag! Dat heb ik de afgelopen maanden zeker gehaald. Lycopeen is een zeer stabiele stof, niet in water oplosbaar, alleen in olie/vet. Als je tomatensaus of soep  maakt altijd eerst olie in de pan.
Op facebook kom ik een bericht tegen over het overlijden van James Duke. James heeft zich zijn hele leven bezig gehouden met het onderzoeken van geneeskrachtige planten. Hij onderzocht het effect van de planten ook altijd op zichzelf. Hij ondekte in eerste instantie de rustgevende werking van echte kamille, door het drinken van kamillethee. In tweede instantie ontdekte hij de onstekingremmende werking van echte kamille doordat hij genas van carpaaltunnel syndroom. Ik ben ook van carpaaltunnel syndroom afgekomen door echte kamille. Ik heb mezelf genezen door te masseren met de etherische olie van echte kamille, ongeveer 8 jaar geleden. Na drie dagen twee keer per dag masseren was het weg. Af en toe herhaal ik een massage als ik denk dat het nodig is.
Maar ik blijf vooral zoeken naar welke stoffen en hoeveel we nodig hebben om gezond te blijven.

dinsdag 23 oktober 2018

kantelmomenten

Sinds ik in Randwijk woon heb ik een totaal ander leven. Toen ik nog in Mierlo woonde bedacht ik me wel eens dat als ik dood zou gaan, er bijna niemand op mijn begrafenis zou komen. Ik kreeg het maar niet voor elkaar een sociaal leven op te bouwen. Ook geen professioneel leven trouwens want mijn kruidencursussen kwamen niet van de grond. Er was nauwelijks belangstelling voor.
Het kantelmoment, de reden dat ik nu in Randwijk woon, heeft veel eerder plaats gevonden. Kantelmomenten zijn voor mij momenten waarvan je op dat moment de impact nog niet ziet, maar die achteraf heel bepalend zijn. Bijzonder is ook dat je achteraf nog precies weet wanneer zo'n kantelmoment was, wat je toen deed, dacht en waar je was.
Het kantelmoment was in het inmiddels verkochte Franse huis, 10 jaar geleden tijdens een zomervakantie. Ik was aan het werk in de tuin. Daar werd en word ik altijd heel blij van en daar kan ik de hele dag mee bezig zijn. Ik vroeg aan Jan of hij me kon helpen met de bramen aan de randen van het terrein. Jan reageert nogal nors dat dat best kan wachten. Ik besef me dat Jan totaal niet blij wordt van tuinieren. Ik ben geschokt dat dat niet eerder tot me doorgedrongen is. Ik neem het mezelf kwalijk dat ik ervan uitgegaan ben dat hij hetzelfde wil als ik. Ik schrijf in mijn franse dagboekje." Ik heb er buikpijn van, maar het huis moet verkocht." Jan wordt niet blij van een ietwat teruggetrokken leven op het franse platteland en ik dus ook niet. Jan gaat reizen en ik zit maandenlang alleen in Frankrijk. Op dat moment heb ik er nog met niemand over gepraat, maar mijn besluit stond vast. Allebei de huizen moeten verkocht. Het huis in brabant en in Frankrijk. Daarna gaan in Nederland op zoek naar "klein Frankrijk".
En zo is het gegaan.
Ik ben gaan nadenken over kantelmomenten omdat er vandaag een leuke vrouw uit Randwijk bij me aanbelde. Ze wil graag een kruidencursus volgen. Ze vertelt over een belangrijk kantelmoment in haar leven. Het kantelmoment dat er voor gezorgd heeft dat ze nu in Randwijk woont, een nieuwe leukere baan heeft gevonden en een hele leuke buurvrouw. Kortom dat er veel dingen in haar leven ten positieve zijn veranderd.
Mijn leven is totaal veranderd. Ik krijg zoveel leuke racties op wat ik doe met mijn tuin en met kruiden. Er bellen mensen aan die graag de tuin willen zien. Er was veel belangstelling voor mijn lezing in Randwijk, meer mensen dan ze ooit bij andere lezingen hebben gehad.
Maar het belangrijkste is dat ik kan doen waar ik blij van wordt en dat Jan zijn talent en passie voor fotografie verder kan ontwikkelen.
En die begrafenis, die stel ik nog maar even uit. Maar dat er niet veel mensen zullen komen, dat geloof ik nu ook niet meer.

donderdag 11 oktober 2018

natuur

In mijn tuin is de natuur de baas en ik ben het hulpje.
Ik volg een cursus over voedselbossen, gegeven door Wouter van Eck .Wouter is van voedselbos Ketelbroek in Groesbeek. Hij heeft sinds 2009 een voedselbos en vertelt over zijn ervaringen.
De natuur zoekt altijd naar oplossingen, als wij het maar aandurven om niet in te grijpen. Er was een muizenplaag in het voedselbos van Wouter. De oplossing kwam uit de lucht vallen, uilen en andere roofvogels gingen broeden in het voedselbos. Bovendien vestigde zich een wezel in de houtwal.
Er was een rupsenplaag, er vestigden zich veel broedende vogelpaartjes die de jongen gingen voeden met de rupsen.
Schep de omstandigheden en de dieren komen. Ik heb bijvoorbeeld deze week een pad gespot. Ik heb speciaal een vijvertje aagelegd dicht bij de groententuin voor de pad. De pad zoekt naar een plek waar een poel en een droge plek dichtbij elkaar zijn. Je schept de omstandigheden, dan is het afwachten en juichen als het lukt. Nu moeten de padden groter worden en heel veel slakken eten, want dat is waar ik het meeste last van heb.
Mijn volgende probleem is dat de bomen in mijn struintuin, vooral de fruitbomen niet goed groeien. Dat komt omdat ze in een dode maïsakker geplant zijn. Een akker die jarenlang misbruikt is, ploegen maïs en kunstmest, zoals het met de meeste akker gaat. Een boom heeft schimmelstructuren nodig om te overleven. De schimmelstructuren halen de stoffen die de boom nodig heeft uit de bodem en maken deze beschikbaar voor de boom. Die schimmelstructuren gaan zich herstellen, maar dat kost tijd. Pioniersbomen erbij planten, zoals populieren, zwarte els en wilgen helpt om de bodem op gang te brengen en de bodem bedekt houden. Verder is het vooral geduld hebben.
De natuur de baas laten spelen. Maar ik heb zo graag iets te doen in de tuin.


zondag 7 oktober 2018

investeren

Vandaag weer een stuk Pieterpad gewandeld met een leuke, lieve gekke vriendin. Ze vertelt dat ze de laatse jaren veel geld heeft gedoneerd aan vluchtelingen, rampen en nu ook weer aan Sulawesi.
Ik heb dat vroeger wel gedaan. Ik liet me nogal snel een schuldgevoel aanpraten dat ik het zo goed heb en best wat kan missen.  Maar op een gegeven moment begon ik mij te realiseren dat veel van mijn geld gaat naar de salarissen van mensen die een veelvoud verdienen van wat ik ooit op mijn slarisstrookje heb gezien. Dus ik geef bijna nooit meer aan zogenaamde goede doelen.
Maar het steekt wel een beetje als mijn vriendin vertelt over haar gulle gaven.
Tot ik een verhaal zit te lezen over een klimaat wetenschapper uit Nijmegen die mee heeft geschreven aan een rapport over klimaat doelen. Ze vertelt dat we het nog kunnen halen, een temperatuurstijging van 1,5 graad in plaats van twee. Maar dan moeten we wel alles op alles zetten.
Ze vertelt ook dat arme mensen in arme landen het meeste last krijgen van de klimaatverandering. terwijl wij daar de oorzaak van zijn. Om je dood te schamen.
Toen dacht ik: eigenlijk vreemd om geld te geven aan arme landen als er rampen gebeuren. Die rampen komen mede door onze manier van leven. We geven geld en leven weer door alsof er niets aan de hand is. Als je nou geld hier investeert om je huis energie zuiniger te maken, of minder of anders te consumeren. Geen vlees eten. Minder of geen auto te rijden, ben je dan niet verstandiger bezig?

schooltuinen

In mijn vorige blog gaaat het over wetenschappelijk onderzoek en dat je dit niet altijd even serieus moet nemen.
Tijdens de voedsel karavaan bijeenkomst spreek ik een vrouw die mij vertelt dat ze een wetenschappelijk rapport heeft geschreven over schooltuinen. Ze had al lang het idee, dat kinderen die in een schooltuin actief zijn geweest, later meer groenten eten en groenten ook lekkerder vinden dan kinderen die geen schooltuin hebben gehad.
Na grondig onderzoek heeft ze geconstateerd dat haar hypothese klopte. Haar onderzoek is goed gekeurd en gepubliceerd.
Even later spreek ik met iemand die in de gemeenteraad zit in de gemeente Lingewaard. Ik vertel over het onderzoek en over schooltuinen. Dan vertelt dat ze zich heel erg heeft bemoeid met schooltuinen in de gemeente. Maar het lukt niet overal. Op sommige scholen komen schooltuinen niet van de grond. Dat relativeert voor mij de uitkomst van het rapport over kinderen die een schooltuin hebben gehad en meer groenten eten dan kinderen die geen schooltuin hebben gehad.
Zou het niet zo zijn dat op scholen waar het niet lukt een schooltuin te beginnen, of waar geen schooltuin is, sowieso minder gezond en minder groenten gegeten worden? En dat op scholen waar schooltuinen wel belangrijk worden gevonden, kinderen van huis uit al gewend zijn om meer groenten te eten?
Dit relativeert voor mij de uitkomst van het onderzoek. Maar eigenlijk doet het er niet toe. Schooltuinen zijn hardstikke leuk en heel belangrijk, wat voor effect het ook op de kinderen heeft. Het zal altijd positief zijn.