zielenreis

In Heteren, een dorp op 3 km afstand van Randwijk, waar ik woon is een spiritueel ontmoetingscentrum.
In het centrum worden maandelijks lezingen georganiseerd.
Samen met twee buurvrouwen woon ik een lezing bij over de reis van de ziel. Ik sta open voor verhalen over dolende zielen. Maar denk er niet teveel over na en ben geen fervent verdediger van deze theorie.
Wat me opvalt is dat veel mensen ervaringen hebben met dingen die eigenlijk niet kunnen. Tekens van overledenen? Een hand op de schouder, lichten gaan aan en uit, krakende kasten.
Een man die komt kijken naar ons lekkende dak begint spontaan te vertellen over de geesten in zijn oude huis. Het huis is inmiddels gereinigd en de geesten zijn weg, maar de geesten hadden hem bijna zijn huwelijk gekost. Hij wilde niet thuis zijn omdat het niet goed voelde en zijn vrouw was helemaal in de war en agressief.
Mijn vader is op een ellendige manier doodgegaan. (Inmiddels 15 jaar geleden) Wij, zijn kinderen mochten geen afscheid nemen. Het eerste jaar na zijn dood speelde mijn vader een heel belangrijke rol in mijn gedachten. Heerlijk in mijn eentje in de tuin ploeteren met mijn vader in mijn hoofd. Ik stelde me voor dat hij bij me was in de vlinder die op mijn schouder zat, in het roodborstje dat niet van mijn zijde week.
Mijn vader rookte tot zijn veertigste ongeveer zware shag. Op een keer in de tuin rook ik zo sterk die zware van Nelle lucht dat ik bijna niet kon geloven dat er echt niemand in de buurt was.
Zo heb ik misschien met de hulp van mijn vaders ziel zijn dood, stukje bij beetje verwerkt.
De vrouw die de lezing gaf over de reis van de ziel vertelde dat ze een goed contact met haar vader heeft gekregen na zijn dood. Ze groeide op in een zeer gelovig Zeeuws gezin en raakte het contact met haar vader kwijt toen ze ging studeren en niet meer het geloof van haar ouders aanhing. Na zijn dood begon ze steeds milder en liefdevoller over haar vader te denken. Ze geloofde dat haar vaders ziel haar daarbij hielp. Wat hij bij leven niet kon geven, maakt hij goed na zijn dood.
Of het processen zijn die je zelf bedenkt of dat de zielen van onze gestorven dierbaren echt bij ons blijven zolang wij dat nodig hebben, weet ik niet. Ik wil graag geloven dat mijn vaders ziel nog een tijdje gebleven is om mij te helpen zijn dood te verwerken.

inspiratie

Ik ben uitgenodigd in Bergeijk om een lezing te geven over de toepassing van wilde planten en kruiden in de tuin en in de keuken.
Een dag voor de lezing probeer ik altijd afstand te nemen van de lezing. Ik probeer er niet meer aan te denken en ga andere dingen doen. Dit helpt om niet zenuwachtig te worden en om onbevangen voor de zaal te staan.
Ik probeer wel altijd te bedenken wat ik graag zou willen dat mensen gaan doen met wat ik verteld heb.
Het verhaal van het vlindereiland schiet me te binnen. Ik wil de mensen aan het begin van de lezing even meenemen naar het zweedse eiland waar een enorme diversiteit aan vlinders voorkomt. Volgens de bioloog op het eiland heeft dat te maken met verschillende factoren. De grondsoort maar ook omdat er mensen wonen.
Een hoopvol verhaal, omdat het aangeeft dat je als mens ook iets kunt toevoegen aan de natuur. Dat je als mens niet alleen de aarde vervuilt en vernietigd maar ook een bijdrage kunt leveren. Ieder op zijn of haar eigen stek groot of klein. Een tuin of zelfs balkon zou geen verlengstuk van de huiskamer moeten zijn, maar een verlengstuk van de natuur.
Ik  hoop dat de mensen dat gaan meenemen en met de natuur mee gaan tuinieren.

vlindereiland

"Wie elk natuurreservaat winst vindt, heeft de hoop opgegeven". Dat is een uitspraak van Frederik Sjöberg, een zweedse bioloog, bekend vliegenonderzoeker en publicist.
Op Runmarö, een eiland voor Stockholm waar de schrijver woont komen minstens 66 vlindersoorten voor.
De verklaring voor het grote aantal soorten geeft Frederik aan de samenwerking van de mens met de natuur. Op het eiland wonen in de zomer een paar duizend mensen in de winter een paar honderd. Als de mens om de een of andere reden van het eiland zou verdwijnen en de natuur vrij spel zou krijgen zouden er heel wat vlindersoorten verdwijnen volgens Sjöberg.
De vlinderfauna van Runmarö vertelt een geschiedenis over de kunst om een landschap te beheren zonder het te verstoren.
Wat een fantastisch hoopvol verhaal. Ik zie het eiland, het is een zonovergoten dag en ik loop tussen enorme aantallen fladderende vlinders.
Iedereen kan zijn of haar eigen vlindereiland maken op je eigen stukje grond of zelfs balkon. Iedereen zou een natuurreservaat(je) kunnen maken op het eigen stukje aarde waar jij verantwoording voor kunt nemen en met de natuur kunt samen werken.
Of we de natuur kunnen verbeteren weet ik niet, maar dat we door specifieke beplanting toe te passen de biodiversiteit kunnen vergroten vind ik  mooie uitdaging.

alternatief?

Er zijn nog steeds mensen die denken dat als je geen vlees eet, je ook geen leren schoenen draagt. Echt waar!
Wat voor ons gewoon is, vinden anderen alternatief.
Ook de in onze omgeving helaas noodzakelijke bodemverbeteraars zitten in de alternatieve hoek. Net als fytotherapeutische medicijnen mogen ze slechts met zeer algemene termen adverteren. Zoals "helpt het bodemleven". Terwijl in veel onderzoeken het belang van bodemleven voor de gezondheid van de plant wordt aangetoond.
Een rijk bodemleven is natuurlijk niet alternatief maar zou gewoon moeten zijn.
Door monoculturen, kunstmest, bestrijdingsmiddelen en diep ploegen hebben we het bodemleven vernietigd. Een ongezonde levenswijze en medicijnen vernietigen ook onze darmflora.
Het microleven op en rond wortels van planten is van nature nog veel rijker dan dat in onze darmen. In een gezonde darm leven zo'n 10.000 bacteriesoorten. Een gram gezonde bodem kan wel 30.000 soorten bevatten, naast nog duizenden schimmel- en kleine siersoorten.
Dit microleven blijkt een belangrijke rol te spelen in de weerbaarheid van planten tegen ziektes. Bodembacteriën en - schimmels helpen planten met voedingsstoffen en bescherming. Er zijn bijvoorbeeld bacteriën die in de buurt van een ziekte verwekker, signaalstoffen gaan afgeven die de plat aanzetten tot een verdedigingsreactie. Andere bacteriën maken antibiotica of beschermen de plant door ruimte in te nemen.
Er wordt wereldwijd 200 miljard euro uitgegeven aan kunstmest en bestrijdingsmiddelen, tegen 1.5 miljard aan bodemverbeteraars.

Hormese

Ik ben niet bang om ouder te worden. Ik ben niet bezig met rimpels, ik verf mijn haar niet. En als mensen mij ouder schatten dan ik ben, ben ik niet teleurgesteld. Wat mij drijft is optimale gezondheid. We hebben veel mechanismen in ons lichaam die ons graag willen helpen om gezond(er) te worden. Als we zelf een beetje meehelpen kunnen er bijzondere dingen gebeuren. Hormese is een van de mechanismen in ons lichaam dat we nog hebben behouden om te overleven in barre omstandigheden. Die barre omstandigheden zijn er niet meer. Die moeten we dus zelf opzoeken. We moeten zelf ons lichaam een beetje prikkelen.  De hormese wordt aangezet door extreme omstandigheden honger, kou, beweging en ook licht giftige stoffen in kruiden.  Hormese (letterlijk prikkeling) is het biologische effect dat een stof die in hoge dosis schadelijk is. bij een lage dosis positieve effecten kan hebben.
Dit positieve effect heeft een optimum.
Waar dat optimum ligt is voor ieder verschillend en ook afhankelijk wat je gewend bent. Als je bijvoorbeeld nooit wilde planten eet, is het verstandig voorzichtig te beginnen.
Als ik ga sporten probeer ik mijn hormese flink aan te zetten. Het moet af en toe flink pijn doen. Ik ren 5 keer de trap op en neer naar de wageningse berg. Als je denkt ik kan niet meer, toch nog een keer die trap op. Je lichaam gaat dan Heat shock proteins aanmaken. Dat zijn eiwitten die o.a. je zenuwstelsel beschermen. Ook een ijskoude douche en intermitted fasting (maaltijden overslaan) hebben dat effect.
In eetbare wilde planten en kruiden zitten ook stoffen die ons een stress stimulus toedienen. Deze stoffen zijn de geneeskrachtige stoffen in wilde planten en kruiden. In te grote hoeveelheden kunnen sommige stoffen giftig zijn. In kleine hoeveelheden zorgen deze stoffen echter voor een gunstige fysiologische aanpassing.
Wat precies die Heat shock Proteins zijn en wat ze doen ga ik proberen te verder uit te zoeken.
Ik heb geleerd mezelf te verwennen, maar ook hard te zijn voor mezelf.
Lief en mild zijn voor jezelf maar ook jezelf blootstellen aan kou, veel beweging en goede voeding.

vroeger

Sinds 1 september woon ik nog slechts 12 km van mijn moeder. Regelmatig fiets ik even naar mijn moeder voor een kop thee en een praatje. Mijn moeder is wel weduwe maar niet eenzaam. Ze zegt van wel, maar mijn moeder heeft meer vrienden en kennissen dan ik. Haar drie kinderen en kleinkinderen wonen in de buurt en bezoeken haar elke week.Ze heeft vaak bezoek als ik kom en dan schuif ik even aan.
Regelmatig beland ik in gezeur over wat allemaal niet goed is in deze tijd.
Ik ben dan vaak de enige in het gezelschap die een lofzang houdt over de fantastische tijd waarin we leven.
Ik herinner mij:
- de kinderen in de klas die niet goed konden leren. De jongens gingen bij de meester de tuin doen, de meisjes werden aan hun lot over gelaten. deze kinderen werden ook nog vaak voor schut gezet voor de klas. Ik werd ook geslagen op school, maar ik was de slimste in de klas, dat gaf toch een gevoel van onaantastbaarheid.
- er waren diverse kinderen in de klas die te kleine schoenen, kapotte schoenen hadden.
- na de vakantie hadden de meeste kinderen niets te vertellen, ze waren nergens geweest.
- de gezinnen met 12 of meer kinderen. Ook als het regende moesten ze zich buiten vermaken.
- de meeste kinderen hadden niet eens een fiets
- een afspraak met de dokter. Je moest er al om 7 uur zijn, dan was je als je geluk had tegen 11 uur aan de buurt.
- de slagers die zich schooltandarts noemden en waar de hele school doodsbang voor was. Zelfs door de tandarts werd je geslagen als je huilde. Ik heb menig kind over het schoolplein gesleept zien worden.
- de minachting van de gevestigde orde voor de "gewone"mens.
- de rangen en standen
- als je voor een dubbeltje geboren was, dan bleef je ook een dubbeltje.
- zeker als je een meisje was, werd het niet nodig gevonden om geld uit te geven voor je opleiding.

Dit alles is pas 50 jaar geleden.

Eureka!

In een column van Piet borst in het NRC van zaterdag 12 december wordt een boek van Edzard Ernst besproken.
Edzard Ernst is de eerste hoogleraar complementaire geneeskunde aan de universiteit van Exeter.
Gebruik makend van de gebruikelijke methoden van wetenschappelijk onderzoek heeft Ernst herhaaldelijk de werkzaamheid van alternatieve therapieën onderzocht. Uit de onderzoeken bleek dat patiënten zeker baat hebben bij de zogenaamde alternatieve behandelingen, maar dat dit effect louter toe te schrijven is aan het placebo-effect. Door het geloof dat de patiënten hebben in de behandelaar en de behandeling.
Eureka zou ik zeggen. Fantastisch dat het placebo-effect wetenschappelijk bewezen is. We hebben een innerlijke intelligentie die we kunnen aanspreken.
Wat zegt dit over de reguliere geneeskunde? Waarom speelt bij de reguliere geneeskunde het placebo-effect geen rol. Althans wordt er aan dit fantastische zelfgenezende vermogen van een mens geen aandacht besteedt? Sterker nog men vindt het maar lastig en ongewenst.
Veel mensen die ernstig ziek zijn zoeken naast de reguliere behandeling ook nog naar iets anders.
Vaak komen ze bij de zogenaamde alternatieve artsen terecht. Misschien is het wel omdat ze in de alternatieve wereld doorgaans wat meer tijd nemen om een band op te bouwen. Ook graven ze vaak in het verleden van de patiënt en kijken naar de patiënt als mens en niet alleen naar het lichaam.
Ik denk aan Henk Fransen, die veel tijd besteedt aan zijn patiënten om ze te helpen het genezend vermogen te versterken. Het genezend vermogen te versterken door verbeteren van de leefstijl, maar ook mentale, emotionele, relationele en zielsaspecten aan te pakken die minstens zoveel impact hebben op ons lichamelijke en geestelijke welbevinden.
Niet om mensen te ontraden de reguliere behandelingen te ondergaan, maar om de behandeling compleet te maken.
Als we kunnen leren optimaal gebruik te maken van de intelligentie van de menselijke geest en lichaam kunnen vast nog veel meer mensen genezen worden of nog beter, niet ziek worden.