eerder

Griet op de Beeck schrijft deze zomers columns over zaken die ze eerder had willen weten.
Als er wordt gesproken over wat je als mens allemaal nodig hebt om gezond te blijven, worden vitaminen en mineralen enz. genoemd, maar nooit licht.
Tijdens de primaire stofwisseling maakt de plant koolhydraten, eiwitten, vetten, vitaminen en mineralen. Allemaal stoffen die we nodig hebben.
Tijdens de secundaire stofwisseling maakt de plant uit glucose de beschermende stoffen die ook voor de gezondheid van mensen essentieel zijn.
Maar dat ook licht een essentiële stof is om als mens vitaal te blijven of te worden heb ik nog niet zo lang geleden "ontdekt".
Hoewel het voor mij een vanzelfsprekende gedachte is dat ik zonlicht eet door biologische groenten te eten, is het proces voor mij als niet natuurkundige lastig te begrijpen.
Planten transformeren via de fotosynthese zonlicht tot eetbaar en verteerbaar licht. Het zonlicht wordt opgeslagen in de plant, in de vorm van fotonen. Bij het verteren komt het licht vrij in ons lichaam.
De lichtkwaliteit van het eten bepaald mede hoe gezond het is.
Mensen die lichtrijk voedsel eten worden gevoed met vitale energie.
Voor het lichaam geldt hoe meer lichtenergie het kan opslaan uit zonlicht en voeding des te krachtiger het elektromagnetisch veld en des te meer energie er beschikbaar is voor genezingsprocessen en het behoud van een goede gezondheid.
 Er vinden elke seconde ongeveer 100.000 chemische reacties plaats in elke cel. Deze reacties worden als het ware aangezet door fotonen. Als het foton een reactie heeft gestimuleerd gaat hij terug naar het veld en is beschikbaar voor meer reacties.
Je vitaliteit wordt mede bepaald door pakketjes zonlicht!
Dat had ik wel eerder willen weten.

opvoeden

Bericht van mijn dochter.

"Dat heb ik van jullie geleerd". Ze stuurt een foto van een column van Griet op de Beeck mee.

 De titel is: "Niet wie anderen willen dat we zijn".

Ik ben groot fan van Griet vanwege haar briljante uitspraken over relaties. "In een goede relatie help je elkaar de beste versie van jezelf te worden". 

In de column overpeinst de Vlaamse schrijfster een zomer lang zaken die ze liever eerder had geweten.

Ze beschrijft dat ze vroeger veel mensen was in haar eentje om maar iedereen te vriend en/of tevreden te houden. De rest van het artikel is niet leesbaar.

Haar hele leven al, leer ik veel van mijn dochter. Mijn dochter hield mij scherp.

Van af toen ze heel klein was, moest ik mijn opvoedingsregels verantwoorden. Bij nader inzien waren deze regels vaak niet uit te leggen en dus overbodig.

Blij word ik van zo`n bericht. Fijn dat mijn dochter onze opvoeding zo ervaart, dat ze er in ieder geval geen last van heeft.

Ik heb echter niet het idee dat ik zo veel heb gedaan aan haar opvoeding. Misschien is dat ook wel de beste manier.   

spannend

Een col opfietsen vind ik best spannend.
Toch kan ik het niet laten.
Ik heb deze zomer ontdekt dat ik niet eerst met de auto naar boven moet en daarna met de fiets.
De berg lijkt hoger, de weg smaller en de afgronden veel steiler en dieper.
Waarom wil

ik de berg op? Het enige antwoord is: omdat die berg er is.
Om aan te geven wat er met me gebeurt tijdens het fietsen heb ik geprobeerd er een minisage van te maken.

Col de l'Iseron 2700 m
Zeventien kilometer klimmen, diepe afgronden, passerende auto's en motoren, klapband, kramp, hongerklop, opgeven.
Angst!
Onderweg, kracht doseren, drinken, ongeduld beheersen, drinken, concentreren, drinken.
Over de helft.
Nog 7 kilometer, stijgingspercentage 6%, nog 6 kilometer stijgingspercentage 7%.
Nog 2 kilometer, koud, storm, top in zicht.
Ontspannen, blij en trots.
Overwonnen, angst en berg.

verhuizen

Na precies 22 jaar verlaat ik Brabant en ga (terug) naar de Betuwe.
Tijdens het opruimen kom ik een dagboek tegen uit 2010. In die tijd hadden we nog een huis en vooral een grote tuin in Frankrijk. Ik heb enorm genoten van de ruimte om me heen.
Een wandeling maken over je eigen terrein, wat een rijkdom.
Ik schrijf in het dagboek in de zomer van 2010. "Ik weet het zeker het huis in Frankrijk moet verkocht".
Ik kan volkomen gelukkig zijn met een tuin, planten en voldoende ruimte om plannen te kunnen maken. Jan heeft andere inspiratiebronnen. Zijn hart gaat niet sneller kloppen van groen.
Te vaak moest ik vragen Jan wil je dit doen en daarmee helpen. Jan werd daar steeds vaker een beetje chagrijnig van. Het huis was verbouwd en Jan was er wel klaar mee.
Ik besefte dat meer dan hij, omdat ik merkte dat hij minder blij werd van Frankrijk. Hij stond ook niet meer te trappelen om te gaan en boekte steeds vaker reisjes naar China of India.
Het duurde nog tweeenhalf jaar om jan en mezelf te overtuigen dat het echt het beste was. Het huis en de tuin en de mensen zijn en waren ons zeer dierbaar geworden. We hadden altijd (15 jaar)een heel gezellige tijd in Frankrijk.
Voor mij was meteen duidelijk dat ook het huis in Nederland verkocht moest worden.
Ik hoopte dat we in Nederland iets zouden kunnen vinden dat ons aan Frankrijk doet denken. Dan kan ik lekker in mijn tuin aan de slag en Jan kan ook de dingen doen waar zijn hart sneller van gaat kloppen.
Het huis dat we gekocht hebben, deed ons direct aan Frankrijk denken.
We boeken een bezichtiging, de makelaar is te laat. We lopen om het huis, Jan maakt foto's en ik een dansje.
Hoe het huis van binnen is, maakt me niets uit. Ik heb mijn keus gemaakt.
We doen een bod op de stoep en twee dagen later is het huis van ons.
Als de tuin is aagelgd kan ik weer een wandeling maken over mijn eigen terrein. Met 5000m2 moet dat lukken.

"iets"

Afgelopen zaterdag gaf ik een lezing in Poortvliet in Zeeland
Ik vind het fantastisch als ik mensen mee mag nemen in mijn passie voor planten en mag vertellen over de helende werking van onze natuur.
Planten zijn bijzondere wezens. Planten zijn (bijna) zelfvoorzienend. Behalve water maken ze alles zelf wat ze nodig hebben om in leven te blijven.
Een paar weken geleden was er in mijn tuin een malvaplant geknakt door de harde wind. Jammer dacht, ik verwachtte er niets van maar zette er toch een stokje bij. Je kunt het litteken nog zien, maar de plant staat weer recht op.
Dit zelf genezende vermogen hebben wij mensen ook, maar verder zijn we in alles afhankelijk van planten.
Tijdens lezingen struikel ik altijd een beetje over een bijzondere eigenschap van planten die ik niet helemaal begrijp.
Planten maken uit koolzuurgas en water, zuurstof, glucose en nog iets. Dat iets dat op school bij biologie werd aangeduid met een pijltje met de punt naar boven.
Wat is dat iets? Energie, viriditas, levenskracht.
Ik ben zeker overtuigd dat die levenskracht belangrijk is en dat het mede door mijn levenskrachtige voeding komt dat ik me zo fit en veerkrachtig voel.
Roel van Wijk, doet samen met natuurkundige Popp, sinds 1982 (tot?)als hoofddocent moleculaire celbiologie onderzoek naar de lichtuitstraling van tumorcellen. Die lichtuitstraling van tumorcellen blijkt heel anders te zijn dan die van gewone cellen. Later richtte hij zich, binnen zijn bedrijf Meluna, voornamelijk op het meten van de kwaliteit van voeding.
De levenskracht van een product kan gemeten worden. Het product wordt beschenen met een bepaalde hoeveelheid licht. Vervolgens meten ze in het donker hoe snel dit licht weer wordt uitgestraald. Hoe langer dit duurt, hoe beter de innerlijk samenhang is tussen de cellen en moleculen, hoe beter de levensprocessen verlopen.
Wat een levenskrachtige voeding betekent voor je gezondheid is blijkbaar lastig te onderzoeken. Positieve invloeden op de spijsvertering zijn wel gevonden en men vermoed dat je door een levenskrachtige voeding beter in staat bent om je energiesysteem op orde te houden en je weerstand verbetert.
Tijdens het zoeken kom ik een artikel tegen van de vereniging tegen kwakzalverij, die het begrip levenskracht natuurlijk flauwekul vinden.
Even twijfel ik, maar dan realiseer ik me dat voeding niet alleen om een optelsom van voedingsstoffen gaat, er is ook dat pijltje met de punt omhoog.
Een prachtige tekst van Herman van Veen brengt mij weer terug in mijn normale, gelukkige, mooie, bewonderende en verwonderende  staat van zijn.

"Veel mensen ontkennen het bestaan
van alles wat zij niet
kunnen waarnemen.
Spreken alleen hun eigen taal.
Hebben geen respect
voor wat zij niet begrijpen.

Het "gezond verstand"
begreep ooit dat de wereld
plat was,
je de aarde niet
kon verlaten,
dat je atomen niet
kon splitsen.
Alles bleek anders"

Herman van Veen

Gedeelte van van een tekst gepubliceerd als voorwoord in het boek "Dialoog met de natuur" van Irene van Lippe-Biesterfeld

afscheid

Veel mensen feliciteren me omdat ons huis verkocht is. Maar echt blij ben ik niet.
Het komt zo onverwacht, stamel ik om mijn verwarring goed te praten. Maar het is al twee jaar te koop. Ja, maar toch nog onverwacht.
Ik heb na jaren aarzelen de knoop doorgehakt om te gaan verhuizen. Als ik hier blijf wonen blijft de twijfel terugkomen.
De volgende minisage gaat over waarom ik moet gaan.

Afscheid
Negentien jaar een thuis, slapen, eten, opvoeden, uitzicht, tuinieren, veiligheid, rust, groeien, dromen, samenzijn, vreugde, verdriet.
Vele jaren tweestrijd blijven of vertrekken.
Net als mijn planten worstel ik nog steeds met aarden in Brabantse bodem.
Net als mijn planten nu op zoek naar vruchtbare aarde.
We wortelen moeizaam op zandgrond.

zonlicht

Mijn buurvrouw past veel op de kleinkinderen. Pas als ik hoor dat de kinderen niet in de zon mogen komen, begrijp ik dat ik ze bijna nooit hoor. Ze spelen binnen, want van de zon krijg je huidkanker.

Jammer dat de medici ook bij het toenemende aantal huidkanker gevallen, niets anders kunnen bedenken dan smeren en uit de zon blijven. Zoals bij de meeste ziektes lijkt bestrijding van de ziekte het einddoel en niet gezondheid.

Een deskundige schreef zelfs in een column in de krant, dat we beter allemaal in een burka konden lopen om ons te beschermen tegen de zon. Terwijl 80% van de Nederlanders een vitamine D tekort heeft, mede veroorzaakt door te weinig zon. En vitamine D tekort is misschien wel een van de oorzaken van huidkanker.

Mijn broer had een verdacht plekje op zijn witte kuit, die weinig zon krijgt?

Ik twijfel aan bijna alles wat door officiële kanalen gezond voor ons wordt geacht.

Dat de zon de belangrijkste oorzaak is van huidkanker, dat betwijfel ik.

De huid is ons grootste orgaan, net als andere organen wordt de huid ook beïnvloed door onze leefwijze.

Zo jammer dat ik geen antwoorden kan vinden op vermoedens. Ik vermoed dat de huid anders reageert op de zon bij beweging. Ik hou helemaal niet van in de zon liggen, maar ga heel graag zweten in de zon tijdens fietsen, tuinwerken en hardlopen. Daar krijg ik nog meer energie van.Ik smeer me nooit in en ik verbrand nooit.

In een boek uit 1940 over de huid lees ik het volgende:

"De huid is niet alleen een warmteregelaar, maar ook een lichtregelaar. Wat er precies met de lichtenergie gebeurt, die door het huidepitheel en door het bloed wordt opgenomen is slechts gedeeltelijk bekend. In ieder geval wordt de chemische energie omgezet in vitale energie en als zodanig speelt zij een belangrijke rol bij de intracellulaire stofwisseling, namelijk het zuurstof verbruik in de cel wordt verhoogd. Allerlei veranderingen in de samenstelling van het bloed hebben plaats onder invloed van UV licht. Er wordt meer kalk gemaakt en pigment gevormd. Het is juist dit pigment dat de huid tegen infecties beschermd". 

Mensen met een donkere huid, dus meer pigment krijgen (bijna) nooit huidkanker. Dus je zou denken, pigment beschermd tegen huidkanker? Dus bruin worden is juist goed?

Misschien ligt er in dat hogere zuurstof gebruik een aanwijzing. Als je sport in de zon, wordt er meer zuurstof getransporteerd naar je cellen, die dat hard nodig hebben doordat het zuurstof verbruik in de cel wordt verhoogd door UV licht. Terwijl als je in de zon gaat liggen, je cellen wel meer zuurstof nodig hebben, maar die zuurstof is er niet. Dat kan celschade veroorzaken.

Dit is interessant, intussen zal hier wel meer over bekend zijn. 

Na een tijdje googelen constateer ik teleurgesteld dat er blijkbaar geen onderzoek gedaan wordt naar de positieve werking van UV licht.

Ik zal het moeten doen met mijn vermoedens en veronderstellingen.