patronen

De mensen die mij op de wereld hebben gezet, hebben mij niet thuis laten komen. Dat valt mijn ouders niet te verwijten, die hebben vast hun stinkende best gedaan, zoals de meeste ouders doen. Esther Perel, een inmiddels beroemde Belgische psycho-therapeute die in New York woont, wordt geïntervieuwd in het financieel dagblad. Esther bespreekt haar relatie therapieën in een pod-cast. Waar ze vooral op insteekt is het ontwarren van patronen. Wij reageren op anderen vaak volgens een patroon. Een patroon dat ontstaan is in je jeugd. Onze verwachtingen zijn vaak een compensatie van wat we te weinig of teveel hebben gekregen in onze jeugd. We reageren volgens oude patronen. Pas als dat patroon duidelijk wordt kun je er iets aan doen. Dat onderzoek naar patronen is hard werken en houdt nooit op. Want ik wil wel iets toevoegen aan Esthers analyse over de tekortkomingen van ouders. Eigenlijk weet je alleen zelf wat jij nodig hebt in het leven. Van welke handvatten word ik gelukkig. Voor mijn gevoel heb ik alle patronen uit mijn jeugd grotendeels afgebroken. Ik probeer zo min mogelijk nieuwe patronen op te bouwen. Als ik terug denk aan mijn jeugd is er weinig wat mijn ouders mij geleerd hebben of hadden kunnen leren waar ik nu nog iets aan heb. Om je kinderen iets te kunnen meegeven in het leven waar ze wat aan hebben, moet je durven twijfelen. Je moet jezelf ter discussie kunnen stellen en je kinderen gelijk kunnen geven. Dat is heel vermoeiend en levert veel hoofdbrekens op. Een voordeel is wel dat er niet te snel patronen ontstaan.

Krekels

Of het dierenmishandeling is kan ik niet inschatten. In de bijlage bij het NRC beschrijft iemand zijn of haar favoriete ruimte in huis. Vorige week een verhaal over een bijzondere junglebadkamer. In de badkamer groeien jungleplanten er is muziek en er leven echte krekels in kooitjes. Wat de eigenaar ontdekt heeft zou een briljant onderwerp zijn voor een onderzoek. Als de krekels biologische wortels te eten krijgen leven ze 6 weken, als ze "gewone"wortels krijgen leven ze 2 weken.
Toch durft het voedingscentrum te beweren dat biologische groenten echt niet gezonder zijn dan gewone groenten. We mogen wel biologische groenten eten als we dat graag willen maar er is geen reden voor. Gelukkig luisteren steeds minder mensen naar het voedingscentrum want in de supermarkt zijn de biologische groenten heel vaak op.

Eindelijk

Ik ben van de zogenaamde generatie Nix. Toen ik van de dëtistenopleiding kwam, begin jaren tachtig, was er geen werk. Gek genoeg viel mij dat toen niet zo op, niemand had werk, tenzij je bereid was naar de andere kant van het land te verhuizen. Dat wilde ik niet. Ik vond de liefde belangrijker dan een carriëre, nog steeds trouwens. Het leuke van een crisis is dat je creatief wordt. Zo creatief dat we ons eigen werk gingen scheppen. Op de diëtistenopleiding in die tijd kreeg je heel veel kooklessen. Dat kwam goed van pas omdat we een restaurant zijn begonnen. Dat is 5 jaar een succes geweest en niet tenonder gegaan aan de onjuiste formule. Als ik weer een restaurant zou beginnen zou ik het bijna hetzelfde doen. Nee, het restaurant is tenonder gegaan omdat wij vrouwen niet geleerd hadden het niet met elkaar eens te zijn.
De tweede periode in mijn leven dat ik werk zocht was het weer crisis. In 1993 verhuisden we naar Brabant en moest ik nieuw werk zoeken. Weer zat niemand op mij te wachten. Dat heeft mij uiteindelijk op het pad gebracht, dat ik nu nog met veel plezier bewandel.
Afgelopen week was ik op pad voor Velt. Een buurttuin in Nijmegen wil graag een moestuincursus voor de vrijwilligers die in de tuin gaan werken. We bespreken de mogelijkheden. Op een gegeven moment vraagt mijn gesprekspartner of ik niet bij het project wil komen werken als kok. Een keer per week kunnen de buurtbewoners een vegetarische maaltijd komen gebruiken en ze zoeken nog een kok. Ik ben echt helemaal over the moon, niet alleen omdat het me heel leuk lijkt, maar vooral omdat ik een keer gevraagd wordt. Ik ben 63 jaar en ik krijg een baan aangeboden. Woensdag ga ik kennismaken met de rest van het team en de dinsdag daarna is mijn eerste (inwerk) dag.
Ik heb er heel veel zin in, lekker koken met producten uit de moestuin.

 
 

grenzen

Haal je de top van de klimanjaro door een beregoede conditie? Wilskracht en discipline is belangrijker, begrijp ik uit het verhaal van drie deelnemers aan een actie van Warchild. Drie vrouwen gaan gesponserd de kilimanjaro beklimmen. Ik ben benieuwd naar hun voorbereidingen en blijf even kijken naar het TV programma. Hun voorbereiding bestaat behalve uit het aanschaffen van thermo ondergoed uit het ijsbad van Wim Hof. Daarmee train je, je wilskracht en leer je over grenzen heen te gaan. Grenzen waarvan je dacht dat het je grens was.
Waarom hebben wilskracht en discipline zo'n negatief imago? Waarom durft niemand te zeggen tegen mensen die iets willen veranderen aan hun leefwijze dat je daar wilskracht voor nodig hebt. Dus dat het een goed idee is om eerst je wilskracht te trainen en daarna pas je eet- en of leefwijze aan te pakken. En als we wilskracht trainen als iets positiefs gaan zien, help je mensen meer dan ze te bevestigen in het idee dat het niet aan hun ligt als het niet lukt om iets te veranderen in hun leven. Waardoor ze in een negative spiraal terecht komen. Probeer die spiraal om te draaien door iets te overwinnen wat wel lukt.
Tachtig procent van de goede voornemens sneuvelt in de eerste week van het nieuwe jaar. Met als gevolg dat je weer negatiever over jezelf denkt.
Misschien is het bij mij begonnen met koud afdouchen. De laatste halve minuut de kraan op koud. Dat kost elke dag overredingskracht. Elke dag: nee ik wil niet en toch doe ik het. Omdat de beloning heel groot is. Niet alleen voel je jezelf lekkerder na die koude douche, maar ook heb je weer iets overwonnen en misschien wel de wilskrachtspier getraind.
Ik ben niet bewust begonnen met het trainen van wilskracht. Ik  ben wel bewust begonnen met dingen ondernemen waar ik erg tegenop zag en die ik eng en spannend vond. Dat voelt geweldig.
Martine Kamsma in het NRC bepreekt een boek van Wendy Wood over gewoontes. Het boek gaat over waarom het zo moeilijk is om gedrag te veranderen. Dat de helft van Nederland inmiddels overgewicht heeft bevestigd dat het inderdaad moeilijk is je gedrag te veranderen. Het idee achter het boek is: slechte gewoontes bestrijdt je met goede gewoontes. Maar heb je daarvoor niet ook wilskracht nodig?
Ik ben met een boek bezig over mijn tuin. Dat is een 10 jarenplan. Maar misschien gaat het wel langer duren. Misschien ga ik eerst een boekje schrijven over het nut en het positieve van wilskracht en discipline.

 

Geluk

6 minuten wachten op geluk is een boek van Marjan Knippenberg. In het boek beschrijft ze 100 bijzondere ontmoetingen. Na een geslaagd liftavontuur van Nijmegen naar Utrecht, besluit Marjan een dag per week naar haar werk te liften, van de Weezenhof naar de Radboud. De andere dagen gaat ze op de fiets. Ze hoeft niet te liften, ze wil liften om mensen te ontmoeten. Al snel merkt ze dat ze steeds uitstapt met een geluksgevoel. Marjan is een wetenschapper en gaat op zoek naar data over wat mensen ervaren na een gesprek met vreemden. Daar worden we gelukkig van. En wat doen we? We zitten alleen in de auto, we zitten in de trein en in de bus met oordoppen. We proberen het contact met "vreemden"juist te vermijden.
Gisteravond gaf Marjan een inspirerende lezing over haar ervaringen met liften. Ook al lift ik niet, ik fiets veel te graag, maar ik herken de draai die Marjan in haar leven heeft gemaakt. Als je fietst kom je ook makkelijk in contact met mensen. Vooral de pont nodigd uit tot een praatje. In Brabant vond ik altijd lastig als mensen tegen me begonnen te praten. Maar toen had ik nog niet ontdekt dat ik door vragen te stellen een draai aan het gesprek kan geven, zodat het wel leuk wordt. Nu vraag ik soms te veel? Ik ga tijdens een lezing altijd naast iemand zitten, ook al is er plaats genoeg. Gelukkig maar. Ik zat naast een leuke man die werkt als anesthesiemedewerker. Hij vertelt dat hij ongeveer een kwartier heeft voor de operatie om mensen gerust te stellen. En mensen vertellen vaak veel in zo'n kwetsbare situatie. Ik merk dat hij gewend is om vragen te stellen. We hebben een leuk gesprek.

Terug fietsend naar huis, bedenk ik dat het boek van Rutger Bregman hier mooi bij aansluit. De meeste mensen deugen, wat een heerlijk gevoel. Helemaal ontspannen fiets ik in donker naar huis. Er rijden een paar auto's voorbij. Ik heb een beetje medelijden met mensen die altijd in de auto zitten. Die maken nooit iets mee, tenzij ze lifters mee gaan nemen. Ik zou zeggen een Sire reclame om liften te promoten om mensen met allerlei achtergronden met elkaar in contact te laten komen. Alle regelingen voor vervoer van ouderen kunnen we afschaffen. De ouderen gaan liften, ik denk dat ze snller op de plaats van bestemming zijn dan nu. Bovendien is het goed tegen eenzaamheid en het kost niets. 

modderen

Donderdag 14 november was nationale groendag. Ik geloof niet dat veel mensen dat wisten. Ik heb het diverse mensen gevraagd maar niemand was hiervan op de hoogte. Toch was het een belangrijke dag, een leuke dag ook. Ik maak me regelmatig ernstige zorgen over de toekomstige leefbaarheid op onze aarde en zo'n dag beurt me op. Heel veel mensen doen hun stinkende best om iets te doen voor het groen. En er zijn veel initiatieven waar je in je dagelijks leven niets van hoort maar die wel iets gaan opleveren wat betreft bijdrage aan groen. De nationale groendag werd georganiseerd door de operatie steenbreek. Dat is nu een landelijke organisatie die 10-12 jaar geleden is gestart door twee mensen in Groningen. Nu doen er al veel gemeentes en provincies mee. Het doel is particulieren te stimuleren om de stenen uit de tuin te halen en te vervangen door planten.
Wat me vooral duidelijk geworden is bij het tafelgesprek tijdens de heerlijke lunch, de gemeentes en provincies zitten echt te wachten op groene initiatieven uit de bevolking om bij aan te sluiten. De voorbeelden hiervan stonden op het podium. Er waren vier initiatieven genomineerd voor de steenbreek trofee (prachtig beeldje). Alle genomineerden waren ontstaan uit een initiatief van de mensen uit de buurt en enthousiast omarmd door de gemeente.
De winnaar was het dorpje Spijk, waar de Rijn ons land binnenkomt. (nee niet bij Lobith) De bewoners hebben samen met de gemeente het hele dorp aangepakt en er is alleen nog steen waar het echt nodig is. Verder genomineerde waren een door bewoners ontworpen openbare binnentuin in Nijmegen, een groen gebied in Apeldoorn en een keten aan moestuinen in Harlingen. Toen ik naar huis fietste vanaf hotel wageningen was de zonsondergang ook nog heel mooi roze. Ik realiseer mij dat ik die dag omringd was door groene mensen en dat ik daardoor door een roze bril naar de wereld kijk. Maar dat is misschien ook wel beter dan te somberen. Een van de sprekers verwoordde het heel mooi: Het is modderen, maar als we maar de goede kant op modderen.

reageren

Regelmatig neem ik me voor om te reageren als er artikelen of colums in de krant staan waar ik heftig verontwaardigd over ben. Alleen het kost heel veel tijd om een ingezonden brief  te schrijven waar ik tevredeb over ben en dan is de kans dat het geplaatst wordt ook nog klein.
Ik twijfel nog wel over afgelopen zaterdag. Toen stond er een colum in het financiële dagblad van de filosoof Ralf Bodelier. Hij maakte zijn vrienden belanchelijk dat ze biologisch voedsel kopen. Zijn argument was dat we met biologische landbouw en veeteelt niet genoeg voedsel kunnen produceren om de mensen te voeden. Volgens Ralf levert biologische voeding 30% minder opbrengst en is er dus meer grond nodig om dezelfde opbrengst te hebben. Grond die beter gebruikt zou kunnen worden voor natuurgebieden.
Tijdens een fietstocht naar Arnhem schrijf ik een brief naar de krant. Ik schrijf veel tijdens lichamelijke activiteiten. Het blijven vaak denkbeeldige brieven. In de brief zou ik kunnen schrijven dat we teveel voedsel produceren. In Europa gooien we 40% van ons voedsel weg. In de Verenigde Staten zelfs 50%. Als iedereen zou overschakelen op bio is er zeker genoeg voedsel voor iedereen. Bovendien eten we in de westerse wereld veel te veel en maken we de verkeerde keuzes. Ik zou kunnen schrijven dat gangbare boeren de aarde uitputten zodat je op termijn denk ik veel meer grond nodig hebt. En dat de biodiversiteit om zeep geholpen wordt. Bovendien wordt de aarde steeds armer aan essentiëlen voedingsstoffen die daardoor ook niet meer in onze voeding komen. Ik spreek uit ervaring met mijn mishandelde maïsakker waar ik al 4 jaar worstel om een fatsoenlijke groente opbrengst te krijgen omdat de aarde totaal uitgeput is. Er zijn nog veel meer argumenten op te noemen waarom we wel over moeten schakelen op biologisch boeren. Dan hoeft er ook niemand meer naar het Malieveld.
Een belangrijk argument voor mij is gezondheid. Ondanks dat onderzoek mij wil doen geloven dat gangbare groenten net zo gezond zijn als biologische is dit pertinent niet waar. De verkeerde dingen worden onderzocht. Het is als het vergelijken van appels en peren. Gangbare groenten en fruit bevatten net zoveel vitamine C als biologische groenten en fruit. Ook verschillende andere vitamines en mineralen zullen wel overeenkomen. Wat niet onderzocht wordt zijn de salvestrolen. Salvestrolen zijn de stoffen die groenten, fruit en kruiden maken om te overleven, om niet opgegeten te worden. Juist deze stoffen blijken voor onze gezondheid heel belangrijk te zijn en ons te helpen gezond te blijven. Deze stoffen verbeteren de weerstand, helpen je lichaam te reinigen en versterken je veerkracht. De gangbare groenten en fruit maken deze stoffen niet of nauwelijks want ze worden geholpen om zich te verdedigen tegen aanvallers o.a.door pesticiden.
Ik zou het Ralf Bodelier gunnen om het uit te proberen om goed voor zichzelf te gaan zorgen en veel biologische groenten en fruit te gaan eten. Dan zou hij vast en zeker merken dat hij fitter wordt. Ik heb vandaag 1 uur en drie kwartier hard gelopen achter elkaar. Dat kon ik 20 jaar geleden niet. Dat heeft zeker te maken met mijn biologische voedsel.
Ga ik dit allemaal schrijven naar de krant? Nee, ik denk dat ik liever een rondje hardloop.